Bonaire

Travel

Bonaire

Ligging en grootte

Bonaire ligt voor de kust van Venezuela en 80 km van Curaçao. Het eiland is 38,5 km lang en 4-8 km breed.

Hoofdstad

Kralendijk

Inwoners

19.408 inwoners volgens telling 2017

Munteenheid

US $

Tijdsverschil

5 uur vroeger

Vervoer

Vliegen met KLM

Accommodatie

Casa Calexico of Kas Hamaka

Autohuur

Back to Basic

Bezienswaardigheden

Kralendijk

Kralendijk is de grootste plaats van het eiland. De naam is afgeleid van het daar aanwezige koraalrif en wordt sinds circa 1840 gebruikt. Het is een kleine, rustige stad met veel pastelkleurige gebouwen. Het centrum van de stad bestaat uit een boulevard(Kaya Craane) en een winkelstraat (Kaya Grandi). Voor de boulevard liggen plezierjachten die Bonaire bezoeken voor anker. Het aan de zuidkant gelegen 17e-eeuwse Fort Oranje is gebouwd ter verdediging van Bonaire. Aan de noordkant van het fort is het oude (gele) gouverneurshuis, waar nu de eilandsraad gevestigd is, en het douanekantoor te vinden. Even ten zuiden van de stad ligt de luchthaven: Flamingo International Airport. Voor de kust ligt het onbewoonde eiland Klein Bonaire. Dit is bereikbaar per watertaxi.

Donkey Sanctuary 

Donkey Sanctuary Bonaire zet zich in om alle ezels van Bonaire een beschermd leven te bieden. Tevens wordt voorlichting gegeven over de leefwereld van ezels aan de eilandbewoners, op scholen en aan toeristen. In Donkey Sanctuary Bonaire wonen op dit moment meer dan 600 ezels. Zij worden er voorzien van voedsel, drinkwater en medische verzorging en hebben er veel ruimte en vrijheid. Donkey Sanctuary is dagelijks van 10.00-17.00 uur geopend en is per auto, scooter of wandelend te bezoeken. Entree USD 8,-. Wortels voor de ezels zijn te koop voor USD 3,- per zak.

Slavenhuisjes

De slavenarbeiders moesten werken in de zoutpannen van het zuiden van Bonaire maar woonden in het midden van Bonaire in het plaatsje Rincon. Het was voor de slaven een wandeling van 7 uur om vanaf de zoutpannen naar de familie in Rincon te lopen. De koraalstenen slavenhuisjes zijn in 1850 gebouwd zodat de slaven niet meer het hele eind hoefden te lopen. Dit is overigens 13 jaar voordat de slavernij op Bonaire werd afgeschaft. Voor die tijd sliepen de slaven in de buitenlucht of in kleine houten hutjes. Op twee plaatsen langs het Pekelmeer zijn verschillend gekleurde slavenhuisjes te zien. Bij de witte zoutpan staan de witte slavenhuisjes en okergele slavenhuisjes vind je bij de rode zoutpan. Bij de witte slavenhuisjes staat ook nog een groter huis. Dit huis was voor de bomba (de opzichter). De kleine tweepersoonshuisjes (nauwelijks anderhalve meter hoog) hebben geen ramen en bezitten kleine deurtjes waarbij je je nu amper kunt voorstellen dat daar twee volwassen mannen in konden slapen. Soms sliepen er zelfs zes slaven in één huisje!